تبلیغات
چشم انتظار

چشم انتظار
جزیره خضراء
نظر سنجی
لطفا نظربدید






 

حجت‌الاسلام جنتی‌منش در گفت‌وگو با فارس:
دقّ‌الباب كردن مساجد در پایان ماه صفر سند تاریخی ندارد

خبرگزاری فارس: یك كارشناس مركز ملی پاسخگویی به سئوالات دینی گفت: دق‌الباب كردن مساجد، سند تاریخی ندارد و از سیره بزرگان و علما نبوده است و بدعت‌گذاران در دین از رحمت خدا به دور هستند.

خبرگزاری فارس: دقّ‌الباب كردن مساجد در پایان ماه صفر سند تاریخی ندارد

 

 

حجت‌الاسلام محسن جنتی‌منش از كارشناسان مركز ملی پاسخگویی به سئوالات دینی در گفت‌وگو با خبرنگار آیین و اندیشه فارس با بیان اینكه ماه صفر، ماهی حزن‌آمیز و اندوهناك است، گفت: ابتدای ماه صفر مصادف با ورود كاروان اسرا به شهر شام است، همچنین بیستم این ماه نیز روز اربعین و مصادف با بازگشت اسرا به مدینه است.وی افزود: در روز 28 صفر نیز طبق نقل‌های مشهور، رحلت پیامبر اكرم (ص) است و به همین دلیل بزرگ‌ترین مصیبت وارده به امت اسلامی در ماه صفر رخ داده است. از همین رو این ماه را ماه مصیبت و عزا می‌خوانند.جنتی‌منش با بیان اینكه در انتهای ماه صفر شهادت امام حسن (ع) و امام رضا (ع) قرار دارد، گفت: در ماه صفر كه ماه حزن اهل‌بیت (ع) است، شیعیان محزون هستند، چرا كه امام صادق (ع) فرموده است: «لیفرحون لفرحنا ویحزنون لحزننا» یعنی شیعیان در شادی اهل‌بیت، شاد و در عزای آنها غمگین هستند.وی با بیان اینكه ماه ربیع‌الاول، ماهی سرورآمیز برای اهل بیت و شیعیان آنهاست، گفت: در روز اول این ماه حادثه لیلة‌المبیت و نزول آیه 207 سوره بقره در مورد حضرت علی (ع) رخ داده است. در روز دهم این ماه نیز سالروز ازدواج پیامبر با حضرت خدیجه (س) است، همچنین طبق نقل اهل سنت در روز 12 ربیع‌الاول و طبق نقل اكثر بزرگان شیعه در روز هفدهم ربیع‌الاول، ولادت پیامبر رخ داده است.این كارشناس علوم دینی با اشاره به روایت «من بشّرنی بخروج صفر فله‌الجنة» گفت: به اعتقاد ما این روایت از سندیت متقنی برخوردار نیست و به احتمال فراوان در مورد ابوذر غفاری بیان شده است، اما عده‌ای این روایت را دال بر این گرفته‌اند كه بشارت دادن پیامبر به اتمام ماه صفر، ثواب و پاداش دارد.وی ادامه داد: نفس این كار اشكالی ندارد، اما متاسفانه در بسیاری از موارد این اعمال با خرافات مخلوط شده و به مواردی انحرافی در دین تبدیل می‌شوند.یكی از معروف‌ترین رسومی كه در حال حاضر نیز از طریق عوام انجام می‌شود، «دق‌الباب كردن 7 مسجد» و خطاب قرار دادن پیامبر مبنی بر اتمام ماه صفر است.جنتی‌منش با تاكید بر اینكه دق‌الباب كردن مساجد، سند تاریخی ندارد و از سیره بزرگان و علما نبوده است، ادامه داد: اگر عملی در دین وارد نشده باشد و با عنوان دین انجام شود، علاوه بر اینكه ثوابی ندارد، بلكه گناه نیز محسوب می‌شود، چرا كه بدعت در دین نهی شده است.این كارشناس مركز ملی پاسخگویی به سئوالات دینی با تاكید بر اینكه بدعت‌گذار در دین مورد خشم خدا و رسول خداست، افزود: افرادی كه سنت‌های غیردینی را با اسم دین و به عنوان عملی مستحب ترویج می‌كنند، دچار فعل حرام شده و از رحمت خدا دور می‌شوند. جنتی‌منش با بیان اینكه افراد مؤمن در عزاداری‌ها و شادی‌های مذهبی از بدعت‌گذاران دنباله‌روی نمی‌كنند، بیان داشت: اگر در مناسبت‌های مذهبی دنباله‌رو خرافات و انحرافات دینی باشیم، نه تنها بهره و پاداشی از آن نمی‌گیریم، بلكه باعث بروز انحراف و بدعت در دین می‌شویم و به این ترتیب دیگر چیزی از اسلام ناب باقی نمی‌ماند. این كارشناس علوم دینی، لعنت خدا را شامل حال بدعت‌گذاران دانست و افزود: بدعت در دین عملی حرام است و مردم باید همواره مراقبت كنند تا ناخواسته به این كار مبادرت نورزند.جنتی‌منش در پایان در خصوص اعمال مستحبی روز اول ماه ربیع‌الاول گفت: روز نهم ماه ربیع‌‌الاول با آغاز ولایت امام زمان (ع) مصادف است و می‌توان از این ایام برای شادی‌های مشروع و اعمال مستحبی استفاده كرد، همچنین روزه روز اول ماه ربیع‌الاول عملی پسندیده و سفارش شده است. *ویژه‌نامه محرم و صفر خبرگزاری فارس/992انتهای پیام/




طبقه بندی: صفر،
برچسب ها: دقّ‌الباب كردن مساجد در پایان ماه صفر سند تاریخی ندارد،
[ پنجشنبه 21 دی 1391 ] [ 10:51 ب.ظ ] [ محمد رضا براتی جاهد ]

چرا صفر را صفر نامیده اند؟
در نامگذاری این ماه، دو وجه ذکر کرده ‏اند:
1. از «صُفْرَة (زردی)» گرفته شده؛ زیرا زمان انتخاب نام، مقارن فصل پاییز و زردی برگ درختان بوده است.
2.از «صِفْر (خالی)» گرفته شده؛ زیرا مردم پس از پایان ماه‏های حرام، رهسپار جنگ می‏ شدند و شهرها خالی می‏ شد.
این ماه، معروف به شومی و بدشگونی است. از پیامبر اکرم (ص) درباره ماه صفر، چنین نقل شده است:
هر کس خبر تمام شدن این ماه را به من دهد، بشارت بهشت را به او می‏دهم.
برخی اعمال ماه صفر
1-در این ماه، به دادن صدقه اهتمام بیشتری شود
 پیامبر اکرم (ص) در باب صدقه دادن می فرمایند : " لبخند تو بر روی برادرت صدقه است ، امر به معروف و نهی از منکر کردنت صدقه است ، رهنمایی کسی که راه را گم کرده صدقه است و دور کردن سنگ و خا ر و استخوان از راه صدقه است . "
2-برای ایمنی از بلاها، دعای زیر هر روز ده مرتبه خوانده شود:
یا شَدیدَ الْقُوی‏ وَیا شَدیدَ الْمِحالِ یا عَزیزُ یا عَزیزُ یا عَزیزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِکَ جَمیعُ خَلْقِکَ فَاکْفِنی‏ شَرَّ خَلْقِکَ یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَ اِنّی‏ کُنْتُ مِنَ الظَّالِمینَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنینَ وَصَلَّی اللَّهُ عَلی‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ‏ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ! (مفاتیح الجنان)
ای سخت نیرو، و ای سختگیر! ای عزیز، ای عزیز، ای عزیز! خوارند از بزرگی‏ات همه خلقت. پس کفایت کن از من شرّ خلق خودت را، ای احسان بخش! ای نیکوکار! ای نعمت بخش! ای عطا دِه! ای که معبودی جز تو نیست! منزّهی تو! به راستی من از ظالمانم. اجابت کردیم برایش و نجاتش دادیم از غمّ و همچنین نجات دهیم مؤمنان را، و رحمت کند خدا بر محمّد و آل پاک و پاکیزه‏اش!
3-ـ «سیّد بن طاووس» نقل کرده است: در روز سوم ماه صفر، دو رکعت نماز بخوان که در رکعت اوّل سوره «حمد» و سوره «انّا فتحنا» (فتح) و در رکعت دوم سوره «حمد» و سوره «توحید» قرائت شود و پس از سلام نماز، صد بار صلوات بفرست و صد بار آل ابى سفیان را لعنت کن و صد مرتبه استغفار نما و آنگاه حاجت خویش را از خداوند بخواه. (ان شاء اللّه به هدف اجابت مى رسد).( اقبال، صفحه 587)
4ـ در روز اربعین (بیستم ماه صفر) زیارت امام حسین(علیه السلام) مستحبّ است و مورد تأکید قرار گرفته. در روایتى که «شیخ طوسى» از امام حسن عسکرى(علیه السلام) نقل کرده، چنین آمده است: نشانه هاى مؤمن پنج چیز است: به جاى آوردن پنجاه و یک رکعت نماز (17 رکعت نماز واجب و 34 رکعت نافله) و زیارت اربعین (امام حسین(علیه السلام)) و انگشتر را بر دستِ راست نهادن، و پیشانى را به هنگام سجده بر خاک گذاردن و بسم الله الرّحمن الرّحیم را در نماز بلند گفتن.(2)
مناسبت های ماه صفر
اوّل ماه صفر:
آغاز جنگ صفّین، مطابق نقل مورّخان در سال 37 هجرى است. جنگ صفّین از سوى امیرمؤمنان(علیه السلام) و لشکریانش، در برابر معاویه و سپاه غارتگر شام، آغاز شد و مدّت 110 روز طول کشید،(2) و در آستانه شکست لشکر شام، عمرو عاص خدعه اى به کار زد و قرآن ها را بر سر نیزه کردند و داستان تأسّف بار حکمین پیش آمد.
همچنین در این روز در سال 61 هجرى (بنا بر روایتى) سرِ مبارک حضرت سیّدالشّهدا(علیه السلام) را همراه کاروان اهل بیت(علیهم السلام)وارد شهر شام کردند.
دوم ماه صفر:
روز شهادت زید بن على بن الحسین(علیه السلام) پس از قیام بر ضدّ بنى امیّه در سال 120 هجرى است; وى به هنگام شهادت 42 سال داشت.
هفتم ماه صفر:
بنا بر نقل شیخ مفید و کفعمى، روز شهادت امام حسن مجتبى(علیه السلام) است.
همچنین ولادت امام کاظم(علیه السلام) طبق روایتى در سال 128، در این روز در منطقه «ابواء» (محلّى میان مکّه و مدینه) واقع شده است. این روز از جهتى روز حزن و از جهتى روز سرور است.
بیستم ماه صفر:
روز اربعین امام حسین(علیه السلام) است; بنابر نقل جمعى از بزرگان مانند شیخ مفید، شیخ طوسى و کفعمى، جابر بن عبداللّه انصارى در این روز براى زیارت امام حسین(علیه السلام) به کربلا آمد و همین روز، روزى است که اهل بیت امام حسین(علیه السلام) طبق روایتى از شام به مدینه آمدند.
ولى در ارتباط با آمدن اهل بیت حسینى(علیه السلام) در روز اربعین به کربلا میان مورّخان گفتگوست; مرحوم حاج شیخ عبّاس قمى در «منتهى الآمال» از سیّد بن طاووس نقل مى کند که اهل بیت حرم حسینى(علیه السلام) در مسیر بازگشت به مدینه، نخست به کربلا آمدند و زمانى به آنجا رسیدند که جابربن عبدالله انصارى و گروهى از بنى هاشم به زیارت امام حسین و یارانش آمده بودند (و با توجه به اینکه جابر در بیستم صفر به کربلا آمد، بنابراین اهل بیت نیز ورودشان به کربلا همان روز بود).
اما مرحوم حاج شیخ عباس قمى با توجه به نقل دیگر مورّخان و قرائن و شواهد دیگر، ورود اهل بیت(علیهم السلام) را در بیستم صفر (اربعین حسینى) به کربلا بسیار بعید مى داند و از شیخ مفید و شیخ طوسى نقل مى کند که اهل بیت(علیهم السلام) روز بیستم صفر از شام به مدینه مراجعت کردند.
بیست و هشتم ماه صفر:
در چنین روزى، در سال یازدهم هجرى، رسول گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) وفات یافت و همه مورّخان اتّفاق دارند که روز وفات آن حضرت، روز دوشنبه بود و آن حضرت به هنگام وفات شصت و سه سال از عمر مبارکشان مى گذشت.
همچنین بنا بر نقل جمعى از علما و مورّخان، روز بیست و هشتم صفر سال 50 هجرى، روز شهادت امام حسن مجتبى(علیه السلام) است و این روایت بیشتر در میان شیعیان مشهور است تا روایت هفتم ماه صفر.
روز آخر ماه صفر:
بنا بر قول «شیخ طبرسى» و «ابن اثیر» آخر ماه صفر سال 203 هجرى، روز شهادت امام رضا(علیه السلام) است که در سنّ پنجاه و پنج سالگى، توسّط مأمون عبّاسى مسموم شده و به فیض شهادت نائل آمدند.

 




طبقه بندی: صفر،
برچسب ها: چرا صفر را صفر نامیده اند؟،
[ پنجشنبه 21 دی 1391 ] [ 10:47 ب.ظ ] [ محمد رضا براتی جاهد ]

Baghi tomb.jpg

قبرستان بقیع

ابومحمد علی بن حسین چهارمین امام شیعیان ملقب و مشهور به سجاد و زین‌العابدین که علی اصغر نیز از القاب وی است.[۱] در سال ۳۶ سال ۳۸ هجری (صحیح‌ترین قول)[۲][۳][۴] و درگذشتهٔ ۱۲[۵] یا ۱۸[۶] یا ۲۵[۷] محرم سال ۹۵ هجری، پدرش حسین بن علی و مادرش، به اعتقاد بسیاری از شیعیان و تعدادی از سنی‌ها، شهربانو دختر یزدگرد سوم ساسانی (پادشاه ایران) بود.[۸][۹][۱۰] ولی به روایت ابن قتیبه و ابن سعد مادر وی کنیزی از اهالی سند دانسته شده‌است، نام این کنیز را غزاله یا سُلافه آورده‌اند.[۱۱]
کنیه و القاب
 
کنیهٔ علی بن حسین «ابومحمّد»[۱۲] و «ابوالحسن ثانی»[۱۳] است. القابشان نیز «زین العابدین»، «سجّاد»، «سید العابدین»، «زکی»، «امین» و «ذو الثّفنات» می‌باشد.[۱۴][۱۵]
 
در کتابهای متاخر شیعی، او را علی اوسط دانسته و علی اصغر را کودک شیرخواری میدانند که در حادثه کربلا کشته شد. در کتابهای قدیمی تر چون تاریخ یعقوبی که خود شیعی مذهب بود، علی اصغر همین سجاد است. چراکه او ۲۳ سال داشت که کودک دیگر زاده شد و طبعا در طی این ۲۳ سال او را علی اصغر می نامیدند و نه علی اوسط.
 
پیش از امامت
 
او دو سال در دوران امامت علی، ۱۰ سال در دوران امامت حسن بن علی (امام دوم شیعیان) و یازده سال در دوران امامت پدرش حسین بن علی زیست.[۱۶]

خلفای معاصر
 1.یزید پسر معاویه (۶۱- ۶۴ ق)
 2.عبدالله پسر زبیر (۶۱ - ۷۳)
 3.معاویه پسر یزید (چند ماه از سال ۶۴)
 4.مروان پسر حکم (نه ماه از سال ۶۵)
 5.عبد الملک پسر مروان (۶۵- ۸۶)
 6.ولید پسر عبدالملک (۸۶- ۹۶)[۱۷]

دوران امامت
 
با کشته شدن حسین بن علی و با قیام مختار اکثریت شیعیان روی به مختار گردانیدند و مختار نیز قیام خود را به نیابت محمد حنفیه فرزند دیگر علی عنوان می‌کرد. به گفته مادلانگ در دانشنامه اسلامی در این زمان به مدت یک نسل رهبری شیعیان در خارج از دایره فرزندان فاطمه بود. علی بن حسین نیز از فعالیت‌های شیعه دوری گزیده بود و پیروان چشمگیری بسوی خود جذب نکرده بود.[۱۸] از ۵۷ سال زندگی خویش، به مدت ۳۴ سال امام شیعیان بود.[۱۹].[۲۰]
 
به گفته منابع شیعی مهم‌ترین برنامه‌های علی بن حسین در این دوره بر محورهای زیر استوار بود:
 نشر مبانی اعتقادی و فرهنگی شیعه
 تربیت نیروهای صالح و کارآمد برای تشیع
 افشای چهره امویان
 مبارزه با افکار و اندیشه‌های منحرف
 زنده نگه داشتن یاد و خاطره عاشورا و رساندن پیام آن به مسلمانان[۲۱]
 اگر چه در زمان امامت علی بن حسین مردم بیشتر پیرو ارزشهای خلافت بودند و شرایط مناسبی برای ایشان فراهم نبود؛ با این حال علی بن حسین با تکیه بر احادیث نبوی سیره فقه شیعه را پی ریزی کرد و شرایط را برای بیان جزئیات برای محمد باقر و جعفر صادق فراهم آورد.[۲۲]
 
او آموزه‌ها و رهنمودهای خویش را در غالب دعا بیان می‌کرد که به «صحیفه سجادیه» معروف است. نویسندگان شیعه «صحیفه سجادیه» را بعد از قرآن و نهج البلاغه غنی‌ترین گنجینه معارف به شمار می‌آورند؛ به طوری که آن را «همتای قرآن»، «انجیل اهل بیت» و «زبور آل محمد» نامیده‌اند.[۲۳][۲۴] نمونه دیگر دعایی است که به یکی از نزدیکترین یاران خود «ابوحمزه ثمالی» آموخت و در سحرهای ماه رمضان خوانده می‌شود.[۲۵]
 
فرزندان
 
شیخ مفید اولاد علی بن الحسین را پانزده نفر دانسته:
 1.محمد باقر که مادرش امّ عبدالله، فاطمه بنت حسن بن علی بوده.
 2.عبداالله، دختر او فاطمه مادر اسماعیل پسر جعفر صادق بود.
 3.حسن
 4.حسین
 5.زید
 6.عمر
 7.حسین اصغر، نیای مرعشیان
 8.عبد الرحمن
 9.سلیمان
 10.علی (کوچک‌ترین فرزند)، نیای سادات تفرش
 11.خدیجه
 12.محمد اصغر
 13.فاطمه
 14.علیه
 15.امّ کلثوم[۲۶]
 
اصحاب
 
مشهورترین اصحاب و راویان سجاد عبارت‌اند از:
 ثابت بن دینار معروف به ابوحمزه ثمالی
 ابوخالد کابلی
 یحیی بن ام طویل
 سعید بن جبیر
 سعید بن مسیب
 عمرو بن عبدالله سبیعی[۲۷]
 
آثار
 
آن چه از آثار ایشان باقی مانده و تاکنون موجود است، یکی مجموعه دعاها و نیایش های وی است که با عنوان صحیفه سجادیه نامبرده شده است. دیگری رساله ای با عنوان رسالة الحقوق است و همینطور در منابع حدیثی نیز، نقل ها و جملاتی از علی بن الحسین برجای مانده است.
 
درگذشت
 

 


آرامگاه چهار امام شیعه پیش از تخریب در سال ۱۳۰۶ خورشیدی

 


ضریح چهار امام شیعه پیش از تخریب به وسیلهٔ حکومت سعودی، به ترتیب از راست به چپ حسن مجتبی، علی بن حسین، محمد باقر و جعفر صادق
در روایات شیعه آمده‌است که او با زهر ولید بن عبدالملک کشته شد.[۲۸] او در مدینه و در خانه خود درگذشت و در قبرستان بقیع کنار قبر امام حسن مجتبی مدفون است.[۲۹]

 




[ دوشنبه 4 دی 1391 ] [ 07:10 ب.ظ ] [ محمد رضا براتی جاهد ]

درباره وبلاگ

لینک های مفید
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

امارگیر حرفه ای سایت